112 - SLIP AWAY
Baby…
I wish you had recognized…
The love I had for you…
When it was in my heart…
And when it was there for you…
Because now…
You’re coming back to me…
And you recognize the love
that was once there…
But I found somebody else…
It’s too late…I’m sorry…
You should have known that I loved you
You should have seen it in my eyes
Should have allowed yourself to
Believe in love, and recognize
That my love, it wasn’t going nowhere
Noone but you was in my heart
And I can’t believe that
you would push your love
aside
Baby…
[Chorus]
It’s too bad
You missed out on me
And it’s so sad
Sad that you’re gone away
And I’m sorry
That you missed out on me
But it’s too late
You let my love slip away
And you should have
known that I was open
You should have seen it in my smile
Should have allowed
yourself to be adult,
instead of a child
But you are the one with insecurities
You tried to put the blame on me
You never knew that my love
was really here to stay
And now it is…
[Chorus]
Baby tell me how…
Baby how could you
Let our, love, fade away
But you never knew
I cared for you, and that I loved you
And you never, gave me
Your everything
This love was not for you
And Baby…
[Chorus x2]
You should have known that I loved you
You should have seen it in my eyes
So sorry, but you let
my love slip away
You should have known that I was open
You should have seen it in my smile
So sorry, but…
[Chorus]
Thursday, November 27, 2008
Monday, November 24, 2008
Ang Aking Hiling Ngayong Pasko
My Christmas Wishlist
Dahil nangangamoy Pasko na, naisipan kong makiuso
at maglista ng wishlist a.k.a gastos.
1. iPod Classic(160gb)
2. Laptop (requirements: at least 2.0 ghz core 2 duo, 2gb ddr2 na memory, 256 mb video card, at least 160 gb hard disk )
3. Nintendo Wii (English Version)
4. Bagong jacket na dark colored(brown or black) at mahaba
5. Rubber shoes (ung comfy at stylish... haha)
6. Bag na pwedeng lagyan ng marami pero hindi sya malaki
7. Boys(emphasis sa "s". Haha! Joke lang.)
At syempre, world peace. :P
Dahil nangangamoy Pasko na, naisipan kong makiuso
at maglista ng wishlist a.k.a gastos.
1. iPod Classic(160gb)
2. Laptop (requirements: at least 2.0 ghz core 2 duo, 2gb ddr2 na memory, 256 mb video card, at least 160 gb hard disk )
3. Nintendo Wii (English Version)
4. Bagong jacket na dark colored(brown or black) at mahaba
5. Rubber shoes (ung comfy at stylish... haha)
6. Bag na pwedeng lagyan ng marami pero hindi sya malaki
7. Boys(emphasis sa "s". Haha! Joke lang.)
At syempre, world peace. :P
Monday, November 17, 2008
Nalilito.. Nahihilo.. Coke Ko To!
Alam mo yung feeling na decided ka na, may nakita ka at yun, biglang wala, magulo na naman ang isip mo. Tsk. Tsk. Complicated.
Fate
Sabi nila, kung talagang kayo, kayo.
Siguro nga.
Pero di ba, may free will na tinatawag?
Siguro, ung fate, it will bring you together pero nasa inyo pa rin nakasalalay yung pagmamaintain sa relationship. Parang yung homiliya last Sunday (oo! nagsisimba ako. Hehe.), binigyan tayo ng talent ni God, pero nasa sa atin kung lilinangin natin ung talent na yun. Anong konek? Isipin mo na lang. Haha! Basta, ang masasabi ko lang, may tinatawag nga sigurong fate o destiny pero parati kang may choice na gumawa ng paraan para ifavor ka ng fate. Nasa iyo rin yung will na gumawa ng paraan para magkita kayo uli.
Wala lang. Sabaw na ko. High sa caffeine. (Salamat kay Markie sa libreng starbuko)
Siguro nga.
Pero di ba, may free will na tinatawag?
Siguro, ung fate, it will bring you together pero nasa inyo pa rin nakasalalay yung pagmamaintain sa relationship. Parang yung homiliya last Sunday (oo! nagsisimba ako. Hehe.), binigyan tayo ng talent ni God, pero nasa sa atin kung lilinangin natin ung talent na yun. Anong konek? Isipin mo na lang. Haha! Basta, ang masasabi ko lang, may tinatawag nga sigurong fate o destiny pero parati kang may choice na gumawa ng paraan para ifavor ka ng fate. Nasa iyo rin yung will na gumawa ng paraan para magkita kayo uli.
Wala lang. Sabaw na ko. High sa caffeine. (Salamat kay Markie sa libreng starbuko)
Sunday, November 16, 2008
Chapter Ended
Do not make someone a PRIORITY who only makes you an OPTION.
The statement seems fair but is something hard to do. And who said that the world is fair? It is not. But then again, it's always up to you to decide when to stop. You're the one who feels that you had enough.
"I love you...
So much...
If two people love each other, they are BOTH willing to compromise so as not to hurt the other, to keep each other and to work things out.
Relationship is for two...
Commitment of two people...
Agreement of two people with consideration for each other...
It is the effort of two people to be together despite of all the problems, faults, and their differences...
Not just ONE...
Keep the memories.
The happy ones at least.
I know I will.
Because they are the only ones we can keep forever.
ILOVEYOUSOMUCH...
(Chapter ended. Doors closed.)
By:
Anonymous.
The statement seems fair but is something hard to do. And who said that the world is fair? It is not. But then again, it's always up to you to decide when to stop. You're the one who feels that you had enough.
"I love you...
So much...
If two people love each other, they are BOTH willing to compromise so as not to hurt the other, to keep each other and to work things out.
Relationship is for two...
Commitment of two people...
Agreement of two people with consideration for each other...
It is the effort of two people to be together despite of all the problems, faults, and their differences...
Not just ONE...
Keep the memories.
The happy ones at least.
I know I will.
Because they are the only ones we can keep forever.
ILOVEYOUSOMUCH...
(Chapter ended. Doors closed.)
By:
Anonymous.
Monday, November 10, 2008
Asan ang Remote Control?
Dati-rati naiinis akong manood ng telenovela kasi sobrang nakakabigat sya ng loob, actually hanggang ngayon naman ayoko pa rin. Naaalala ko dati, kapag mag-isa akong nanonood ng mula sa puso, inililipat ko ung channel kapag andun nasa part na nakakainis na si Celina(Si Princess Punzalan, ung kapatid ng daddy ni Via(Claudine Baretto)). Ayoko kasing mapanood ung mga nakakainis at nakakalungkot na part. Ibabalik ko lang sya kapag feeling ko andun na sa mga part na hindi heavy masyado sa pakiramdam.
Nung Saturday, nanonood ako ng gossip girl, nung andun na sa part na magkakaroon na ng conflict, pinatay ko na ung PSP ko at nun narealize ko, eto na naman ako, umiiwas na makita ung conflict, gusto dun na kaagad sa maayos na part. Naisip ko, kung hindi ko papanoorin ang conflict hindi ko matatapos ng buo ang kwento. Tulad sa totoong buhay, wala akong remote control tulad ni Adam Sandler para ifast forward ko ang buhay ko. Kapag may problem kasi ako, iniisip ko na sana paggising ko next year na at tapos na ang problem ko pero hindi kasi pwede yun. Kelangan kong harapin ang bawat problema, ang bawat araw ng buhay ko masakit man, masaya o malungkot kasi yun ang kwento ng buhay ko. Baka mamya sa pagpili kong hindi makita ang malulungkot at nakakainis na part, mamiss ko ang mga importanteng bahagi ng buhay. Kelangan kong harapin ang bawat climax ng chapter ng buhay ko para matapos ko ang kwento. Pangit ang kwento kung walang climax. Kung after ng intro eh denouement na kaagad. Nagkakaroon ng happy ending ang isang kwento kasi nagkaroon ng conflicts kasi hindi mo masasabing happy ending kung walang nangyari before that happy ending. :p
Nung Saturday, nanonood ako ng gossip girl, nung andun na sa part na magkakaroon na ng conflict, pinatay ko na ung PSP ko at nun narealize ko, eto na naman ako, umiiwas na makita ung conflict, gusto dun na kaagad sa maayos na part. Naisip ko, kung hindi ko papanoorin ang conflict hindi ko matatapos ng buo ang kwento. Tulad sa totoong buhay, wala akong remote control tulad ni Adam Sandler para ifast forward ko ang buhay ko. Kapag may problem kasi ako, iniisip ko na sana paggising ko next year na at tapos na ang problem ko pero hindi kasi pwede yun. Kelangan kong harapin ang bawat problema, ang bawat araw ng buhay ko masakit man, masaya o malungkot kasi yun ang kwento ng buhay ko. Baka mamya sa pagpili kong hindi makita ang malulungkot at nakakainis na part, mamiss ko ang mga importanteng bahagi ng buhay. Kelangan kong harapin ang bawat climax ng chapter ng buhay ko para matapos ko ang kwento. Pangit ang kwento kung walang climax. Kung after ng intro eh denouement na kaagad. Nagkakaroon ng happy ending ang isang kwento kasi nagkaroon ng conflicts kasi hindi mo masasabing happy ending kung walang nangyari before that happy ending. :p
Sunday, November 9, 2008
LSS na Naman
Pagkamulat pa lang ng mata ng napakabait kong housemate nung Sunday, instinct na nya ang hiritan ako. (Mac habang half-open pa lang ang mata at may halong pang-aasar), "Oi, pakinggan mo 'tong kantang to, dedicate ko sa'yo." Sabay abot ng IPOD nya sa kin at eto ang narinig ko:
If you go faster than I do
Suddenly it's not so clear just what I am to you
Am I friend, am I lover, do we still need each other
When you touch me, when you touch me baby I can tell
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
I can see clearly how im hurting you
Every breath gives you a way
All we go on separate roads has gone in the way.
Am I friend, am I lover, do we still need each other
When you hold me, when you hold me baby I can tell
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
Time became a poison looking slowly on my home
Screwing all the memories, Is it tearing us apart
When you touch me, when you touch me baby I can tell
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
Do you love me still or do you just mean well
At nung naglilinis sya ng hapon, paulit-ulit na naman nya iniplay kaya ayun, hanggang ngayon, LSS pa rin ako dun. Si Dale naman, na LSS na rin. Haha! (At hiniritan nga rin pala ako ni Dale, may pasakalye lang si boy gatong.)
Oh well, mac, hindi exactly applicable sa akin to. Hehehe.
Basta, kapag pwede at kaya ko ng explain, saka na lang. Hehe.
What Do We Mean To Each Other
Sergio Mendez
I'd rather know if you had turned the page
If you go faster than I do
Suddenly it's not so clear just what I am to you
Am I friend, am I lover, do we still need each other
When you touch me, when you touch me baby I can tell
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
I can see clearly how im hurting you
Every breath gives you a way
All we go on separate roads has gone in the way.
Am I friend, am I lover, do we still need each other
When you hold me, when you hold me baby I can tell
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
Time became a poison looking slowly on my home
Screwing all the memories, Is it tearing us apart
When you touch me, when you touch me baby I can tell
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
What do we mean to each other, am I friend, am I lover is it over now
If this is it then why bother tell me where do we take it from here
What do we mean to each other am I friend ,am I lover, is it over now
Do you love me still or do you just mean well
Do you love me still or do you just mean well
At nung naglilinis sya ng hapon, paulit-ulit na naman nya iniplay kaya ayun, hanggang ngayon, LSS pa rin ako dun. Si Dale naman, na LSS na rin. Haha! (At hiniritan nga rin pala ako ni Dale, may pasakalye lang si boy gatong.)
Oh well, mac, hindi exactly applicable sa akin to. Hehehe.
Basta, kapag pwede at kaya ko ng explain, saka na lang. Hehe.
Thursday, November 6, 2008
Singkit!
Dahil tamad na tamad talaga ako, nakiuso ako sa avatar. Hehe. Nakigawa. Hehe. kaso hindi ko yata kamukha. Hahaha!
Always Something There To Remind Me
Narinig ko lang yung kantang Always Something There To Remind Me, at gudlak,nakarelate ako. Haha! Sabi nga nila, kapag ganito pakiramdam mo, lahat na lang ng kanta eh sa'yo.
Sa ayaw ko man o sa gusto, parating may nagreremind sa kin sa tanging taong pinagkatiwalaan ko ng puso ko(yuck! Keso!). Aaminin ko, takot kasi ako dating masaktan. Pero ganon talaga, eventually may darating na tao sa buhay mo na ibibigay mo ung right na saktan ka. Minsan, ayoko ng nasa room namin ako sa Unit namin. Masyado kasing buhay ung presence nya dun. Sa tuwing makikita ko ung bintana na inayos nya, maaalala ko sya. Mahirap pag-aralang hindi mamiss o isipin ang isang tao. Kelangan mo ng pera. Haha! Oo, kasi kelangan mong lumabas at sumama kung kani-kanino at magpunta kung saan-saan para lang hindi mo sya maisip. Pero at the end of the day mamimiss mo pa rin sya. Mamimiss mo ung mga bagay na ginagawa nyo ng magkasama. Kahapon lang, pagtingin ko sa ref, ung binili kong keso na para sana sa spaghetti, naninigas na yata. Ayoko na ring galawin. Bahala na lang ung mga housemates ko kung gusto nilang kainin.
Inaamin ko, namimiss ko sya sa moment na to kaya ko nga isinulat ang blog na to. Sorry mga friends ko, wala akong magagawa, this is how i feel. Namimiss ko ung wikend na nanonood lang kami ng movies. Namimiss ko ung paghawak nya sa bilbil ko. Namimiss ko ung paglalaro namin ng pc games hanggang sa maumay ako. Namimiss ko ung pag-uusap namin sa text man o personal. Namimiss ko ung itsura nya kapag magmimeet kami at nakita na nya ko. Namimiss ko ung amoy nya. Namimiss ko pati pagtatalo namin. Namimiss ko ung kamay nya na nakahawak sa kamay ko. Namimiss kong kasama syang kumain. Namimiss ko lahat sa kanya. Namimiss ko sya.
Siguro naman may karapatan akong mamiss ung taong kasama ko sa mahigit isang taon ko sa manila. Alam ko, missing him would probably sting but heck, I can't fight the feeling. Hindi ko alam kung hanggang kelan ko sya mamimiss at kung hanggang kelan magiging sya palagi ang laman ng utak ko.
Hay, totoo nga, when it rains it pours. Kung kelan pa depressed ako sa trabaho, saka sumabay to. Pero sabi nga ng mga text sa kin ng mga friends ko na tinatadtad ako ng quotes about moving on eh kaya daw binigay sa tin ni God ang isang pagsubok kasi kaya daw natin. Sabi ko sa nanay ko, bakit ganon Sya, bakit kelangan nya pa ko pahirapan. Sabi nya, sinusubok lang daw ni God ang faith ko. Hay... Basta, God, kayo na po ang bahala. May mga bagay talagang wala sa control ko. Ang magagawa ko na lang ay magdasal.
Sa ayaw ko man o sa gusto, parating may nagreremind sa kin sa tanging taong pinagkatiwalaan ko ng puso ko(yuck! Keso!). Aaminin ko, takot kasi ako dating masaktan. Pero ganon talaga, eventually may darating na tao sa buhay mo na ibibigay mo ung right na saktan ka. Minsan, ayoko ng nasa room namin ako sa Unit namin. Masyado kasing buhay ung presence nya dun. Sa tuwing makikita ko ung bintana na inayos nya, maaalala ko sya. Mahirap pag-aralang hindi mamiss o isipin ang isang tao. Kelangan mo ng pera. Haha! Oo, kasi kelangan mong lumabas at sumama kung kani-kanino at magpunta kung saan-saan para lang hindi mo sya maisip. Pero at the end of the day mamimiss mo pa rin sya. Mamimiss mo ung mga bagay na ginagawa nyo ng magkasama. Kahapon lang, pagtingin ko sa ref, ung binili kong keso na para sana sa spaghetti, naninigas na yata. Ayoko na ring galawin. Bahala na lang ung mga housemates ko kung gusto nilang kainin.
Inaamin ko, namimiss ko sya sa moment na to kaya ko nga isinulat ang blog na to. Sorry mga friends ko, wala akong magagawa, this is how i feel. Namimiss ko ung wikend na nanonood lang kami ng movies. Namimiss ko ung paghawak nya sa bilbil ko. Namimiss ko ung paglalaro namin ng pc games hanggang sa maumay ako. Namimiss ko ung pag-uusap namin sa text man o personal. Namimiss ko ung itsura nya kapag magmimeet kami at nakita na nya ko. Namimiss ko ung amoy nya. Namimiss ko pati pagtatalo namin. Namimiss ko ung kamay nya na nakahawak sa kamay ko. Namimiss kong kasama syang kumain. Namimiss ko lahat sa kanya. Namimiss ko sya.
Siguro naman may karapatan akong mamiss ung taong kasama ko sa mahigit isang taon ko sa manila. Alam ko, missing him would probably sting but heck, I can't fight the feeling. Hindi ko alam kung hanggang kelan ko sya mamimiss at kung hanggang kelan magiging sya palagi ang laman ng utak ko.
Hay, totoo nga, when it rains it pours. Kung kelan pa depressed ako sa trabaho, saka sumabay to. Pero sabi nga ng mga text sa kin ng mga friends ko na tinatadtad ako ng quotes about moving on eh kaya daw binigay sa tin ni God ang isang pagsubok kasi kaya daw natin. Sabi ko sa nanay ko, bakit ganon Sya, bakit kelangan nya pa ko pahirapan. Sabi nya, sinusubok lang daw ni God ang faith ko. Hay... Basta, God, kayo na po ang bahala. May mga bagay talagang wala sa control ko. Ang magagawa ko na lang ay magdasal.
Tuesday, November 4, 2008
Napatawa Ba Kita?
Madalas, napapatawa ko yung mga tao sa paligid ko kasi
isa akong makulit at madaldal na bata lalo na kapag clown
mode ako. Naisip ko lang, napatawa ba kita? Sa loob ng
mahigit isang taon na tayo'y magkasama, nakapagjoke
ba ko sa'yo? Naging ganoon ba ako kakwela at game
kapag kasama kita o hindi ko ba nasakyan ang trip mo?
Hindi ko alam. Hindi ko napansin. Basta ang alam ko
lang kapag kasama kita, pwede akong maging ako,
hindi ko kailangang ngumiti parati. Hindi ko kailangang
maging cheerful. Hindi ko kailangang magpatawa.
Kapag tayong dalawa lang magkasama, pakiramdam
ko andun ako sa sanctuary ko. Yung pwede kong ilabas ang
buong pagkatao ko. Kapag kasama kita pakiramdam ko
malaya ako sa expectations ng mundo. Alam ko, yung ganong
pakiramdam yung hindi ko naipadama sa'yo. Sabi mo nga,
ang taas ko, ang hirap kong abutin. Nakakalungkot.
Bababa sana ako, pero ayaw mo na kong pababain.
Sabi mo saka na lang. Gusto mo yatang umakyat
pataas. Pero hindi ba tayo pwedeng magkita sa gitna?
Wala pa naman ako sa pinakataas. Pwede tayong sabay na
umakyat.
Napatawa ba kita? Napangiti? Kung hindi man
kita napatawa, sana napasaya kita.
isa akong makulit at madaldal na bata lalo na kapag clown
mode ako. Naisip ko lang, napatawa ba kita? Sa loob ng
mahigit isang taon na tayo'y magkasama, nakapagjoke
ba ko sa'yo? Naging ganoon ba ako kakwela at game
kapag kasama kita o hindi ko ba nasakyan ang trip mo?
Hindi ko alam. Hindi ko napansin. Basta ang alam ko
lang kapag kasama kita, pwede akong maging ako,
hindi ko kailangang ngumiti parati. Hindi ko kailangang
maging cheerful. Hindi ko kailangang magpatawa.
Kapag tayong dalawa lang magkasama, pakiramdam
ko andun ako sa sanctuary ko. Yung pwede kong ilabas ang
buong pagkatao ko. Kapag kasama kita pakiramdam ko
malaya ako sa expectations ng mundo. Alam ko, yung ganong
pakiramdam yung hindi ko naipadama sa'yo. Sabi mo nga,
ang taas ko, ang hirap kong abutin. Nakakalungkot.
Bababa sana ako, pero ayaw mo na kong pababain.
Sabi mo saka na lang. Gusto mo yatang umakyat
pataas. Pero hindi ba tayo pwedeng magkita sa gitna?
Wala pa naman ako sa pinakataas. Pwede tayong sabay na
umakyat.
Napatawa ba kita? Napangiti? Kung hindi man
kita napatawa, sana napasaya kita.
Subscribe to:
Posts (Atom)